Als je zegt dat The Watchman blues speelt, dan klopt dat. Als je zegt dat The Watchman Amerikaanse folk speelt, dan klopt dat. Als je zegt dat de band rockt, dan klopt dat. The Watchman laat zich niet gemakkelijk in een hokje stoppen.
De muziek van The Watchman is een zoektocht naar originaliteit langs een weg vol met traditionele elementen, 'roots', improvisatie en liedjesschrijverij. Als er iets in de krant moet, noem het dan maar: eigentijdse rhythm & folk. In ieder geval is het muziek uit het hart, een hart dat meer twijfels dan zekerheden kent en altijd hopeloos verliefd is op het leven zelf.

1988
Ad van Meurs is al een oudgediende wanneer hij in 1988 op de solo-toer gaat als The Watchman. De Eindhovenaar start in de jaren zeventig als pianist in de folkrockband Deirdre. Het punkvirus van 1977 steekt ook Van Meurs aan. Hij verruilt de toetsen voor zes snaren en maakt met de formatie Bleistift een soort abstracte noise. In 1982 richt hij het redelijk succesvolle W.A.T op. Met deze waveband, waarin ook zijn partner Ankie Keultjes speelt, maakt hij drie albums. Het trio valt op door een apart verbond van synthesizer en (slide)gitaar. Een vierde W.A.T-plaat blijft op de plank liggen. En The Watchman probeert het alleen. Gewapend met een gitaar en een ritmebox treedt hij veelvuldig op in het vaderlandse kroeg- en clubcircuit. Eerst als voorprogramma van Rory Block, Jonathan Richman en John Martyn, later ook als hoofdact.

1990
Ad van Meurs boekt al snel succes over de landsgrenzen. Hij speelt onder meer tijdens het Rockfest in Praag en het New Music Seminar in New York. Met een tournee langs de Amerikaanse oostkust en door Texas trekt hij de aandacht voor zijn debuutalbum, dat aangename herinneringen oproept aan het werk van Ry Cooder, Leo Kottke en Leon Redbone. Op de plaat koppelt Van Meurs Amerikaanse folk met country-invloeden aan teksten met een hoog Carmiggelt-gehalte. Van Meurs zingt onder meer over wasdagen, winkelcentra en Belgische campings. Producer is Joe Boyd die eerder werkt met Fairport Convention, Nick Drake en R.E.M. The Watchman wordt vergeleken met Amerikaanse rootsmusici als Ry Cooder en Leo Kottke. Geroemd worden het heldere geluid, de fraaie achtergrondzang van Van Meurs' partner Ankie Keultjes en het pure (slide)gitaarspel van Van Meurs. Het Amerikaanse blad Rolling Stone noemt in oktober de muziek van The Watchman 'folk met ballen'. Van Meurs zelf geeft de voorkeur aan hard-folk.

1991
Het debuutalbum van The Watchman wordt uitgeroepen tot Critic's Choice van 1991 door het toonaangevende Amerikaanse muziekblad Billboard. Vervolgens fungeert Van Meurs als voorprogramma tijdens de Europese tour van Urban Dance Squad.

1992
Het tweede album Narcisse wordt eveneens geproduceerd door Joe Boyd, maar klinkt wat forser dan het debuut. Van Meurs wordt ditmaal begeleid door Erik Vanderlest (drums), Theo Wijdeveen (bas) en Menno Romers (sax). Met deze band gaat Van Meurs ook op tournee. Het gezelschap is onder meer te bewonderen op het Roskilde-festival in Denemarken. Tussen de bedrijven door vindt Van Meurs ook nog de tijd om samen zijn Keultjes te spelen in de countryband (Very) Girls.

1993
Van Meurs toert in deze jaren niet alleen in Europa, maar is ook te bewonderen in de Verenigde Staten (onder meer op het South By Southwest festival in Austin, Texas).

1994
Het album Peaceful Artillery wordt geproduceerd door de Amerikaan Jack Clement, bekend van zijn werk met artiesten van het roemruchte Sun-label: Johnny Cash, Jerry Lee Lewis, Roy Orbison en Carl Perkins. Hij prijst Van Meurs om zijn vakmanschap. Recensent Bert van de Kamp schrijft treffend in Oor 7, 1994: 'Van Meurs ziet in het kleine steeds het grote en dat geeft zijn werk een overtuigende, volwassen artisticiteit. Zowel in zijn muziek als thematiek verenigt hij de oude wereld van Midden-Europa met de nieuwe aan de gene zijde van de Atlantische oceaan.'

1995
The Watchman toert door Canada.

1996
Het door Van Meurs zelf geproduceerde Broken Lock & Rhyme komt nogal moeizaam tot stand. Het resultaat is echter alleszins bevredigend. Invloeden variëren ditmaal van Ry Cooder en Triffids tot Talking Heads en Shriekback. Gedurende '96 treedt The Watchman veelvuldig op in Duitsland. De band gaat voor de zevende keer voor tournee naar de Verenigde Staten en Canada.

1997
Het sobere, haast primaire Flight Over Life verschijnt als het vijfde album van The Watchman, maar wordt binnen de groep gezien als een solo-album van Ad van Meurs. Het is een album waarop Van Meurs à la Anja Meulenbelt de schaamte voorbij is. De teksten hebben wederom een hoog Carmiggelt-gehalte. Zelf ziet de maker het album vanwege het poëtische, hypnotizerende en elementaire karakter als een new wave-plaat.

1998
The Watchman treedt aan tijdens het Festival D'Ete in Quebec en toert door Canada. Bovendien spelen Ad van Meurs en Ankie Keultjes samen op het South By Southwest-seminar in Austin, Texas, hetgeen ondermeer resulteert in een optreden in Anderson Fair in Houston, eveneens in Texas. Daarnaast brengt Ad, die al vijf jaar gastheer is bij singer-songwriter-avonden in een Eindhovens café, de CD The Watchman Presenteert 1993-1998 Manic Monday - het best bewaarde geheim van Eindhoven uit. Op 23 en 24 oktober 1998 keert The Watchman terug in club Anderson Fair te Houston om opnamen te maken voor een live-album.

1999
Het album Live At Anderson Fair In Houston, TX ziet het levenslicht. Het bevat een live-terugblik op het Watchman-oeuvre, drie bluesklassiekers en één nieuw nummer. De plek in de band van Menno Romers wordt ingenomen door Jeroen Jongsma.

2000
Courage, Courage en True Hippy zijn twee singles van het nieuwe album Melancholicus Realisticus.

2001
Samen met The Very Girls neemt The Watchman het album Elsewhere Bound op. De plaat bevat gastbijdragen van ondermeer de Amerikaanse muzikant Eugene Ruffolo en JW Roy.

2002
Het album Carnival Of Circumstance verschijnt aan het eind van de zomer. De plaat wordt door The Watchman omschreven als 'karakterfolk, countrysoul of muzikale essays'. (Monkeyman BV/Continental Record Services CECD5)

2003
The Very Girls en The Watchman reizen in oktober door de Verenigde Staten. De tournee start in New York in CBGB's Gallery, pal naast het beroemde punkhol CBGB's (OMFUG). Het laatste optredens is in de folkclub Anderson Fair te Houston.

2004
Na het persoonlijke album Carnival Of Circumstances is het volgende album Weep On, Willow lichter van toon. De cd bevat energieke, bluesgeoriënteerde liedjes en gitaarbijdragen van Stephan Jankowski. De oude liedjes Laundry Day en Louisiana Blues (een cover van Muddy Waters) worden op de plaat in een nieuw jasje gestoken. De plaat werd op 25 maart gepresenteerd in Café Wilhelmina in thuisplaats Eindhoven.